Piotr Stępniak kiedyś znany był jako "Gepard”. Ten znany w świecie mafii człowiek w więzieniu spędził prawie 24 lata. 8 razy próbował popełnić samobójstwo. Sprzedaż narkotyków, rozboje, wymuszenia były jego dniem powszednim. Dziś ma 47 lat i narodził się na nowo. Ze złodzieja, bandyty i handlarza narkotykami stał się ewangelistą, który głosi ewangelię o Jezusie dając nadzieję takim, jakim on był kiedyś. Zamieszczamy krótki wywiad z Piotrem (wywiad Pytanie na śniadanie, TVP2)

Niedawno pisaliśmy o misji w Bułgarii w której uczestniczy Iza i Robert z naszej Społeczności. Dzisiaj pierwsza relacja, prawie na żywo ;) Nie wiemy, czy uda nam się codziennie zamieszczać nowe relacje, jesteśmy uzależnienie od czasu jakim będą dysponować misjonarze (na misji wolnego czasu jest niewiele) i możliwości połączenia z internetem. Ale liczymy na wiele wspaniałych wieści. Pamiętajmy o modlitwie o Boże błogosławieństwo dla misjonarzy oraz o wszystkich do których dotrą nasi misjonarze z Ewangelią, zarówno tych starszych jak i młodszych.

Zamieszkamy relację z kolejnych dni orz nowe zdjęcia !!!

W piątek miałam przywilej służyć w czasie nocnego uwielbienia w Antiochii  - tak to się jakoś dzieje od pewnego czasu, że Pan zaprasza mnie na te wieczorno - nocne spotkania i jestem Mu za to niezmiernie wdzięczna. Jest to czas mojej szczególnej, intymnej relacji z Nim. Otrzymuję wiele wolności i dużo nowych rzeczy przychodzi do mnie.

Mając jedenaście lat byłam najwyższą dziewczynką w klasie. Pewnego dnia wszedł do naszej klasy obcy człowiek, a ponieważ przewyższałam wszystkich, natychmiast wskazał na mnie i powiedział: "O! O to mi chodziło!" Byłam trochę w szoku. Czego on chciał? Okazało się, że był to trener miejscowej drużyny siatkarskiej, łowca talentów - czyli wysokich ludzi! W ten oto sposób rozpoczęła się moja 21 letnia kariera siatkarska. Siatkówka jest jednym z najpopularniejszych sportów zespołowych w Polsce. We wszystko co robię angażuję się całkowicie, tak więc kiedy miałam 15 lat zostałam zaproszona do zespołu narodowego, a później dołączyłam do pierwszej ligi. Graliśmy w Europie, Meksyku i Północnej Korei, jednak najmilsze wspomnienia pochodzą z zawodów o Mistrzostwo Kraju, które w ciągu dziesięciu lat zdobyliśmy pięć razy. Braliśmy również udział w Mistrzostwach Europy w Holandii oraz Mistrzostwach Świata na Węgrzech. bksTo przyjemne uczucie kiedy tłum ludzi dookoła skanduje nazwę twojego zespołu po wygranym meczu. Zwłaszcza po trudnej i dłuższej walce. Jesteś częścią sukcesu, który jest w centrum zainteresowania tych, którzy na ciebie liczą.