Chakaski Nowy Testament został wydrukowany i wysłany do Chakasji. Około 1000 egzemplarzy zostało zamówione przez lokalne ministerstwa edukacji i kultury. Do druku jest przygotowywane dwujęzyczne chakasko-rosyjskie wydanie. Dziękujemy wam za modlitwy i wsparcie w tej pracy.

To wydarzenie podsumowuje dziewięć lat, przez które mogliśmy, z daleka i jakby przez dziurkę od klucza, za pośrednictwem naszych przyjaciół, przyglądać się temu, co Pan Bóg robił w Chakasji (jest to republika w ramach Federacji Rosyjskiej blisko granic Rosji z Chinami i Mongolią, południowa Syberia), a jeszcze precyzyjniej – wśród Chakasów. 

W międzyczasie udało się opublikować bardzo kolorową i ładnie wydaną „Biblię dla dzieci”, która została przyjęta z wielkim entuzjazmem. [Pewien człowiek] cieszył się nią szczególnie, bo daje mu poznanie Starego Testamentu. Jednocześnie [została przetłumaczona i wydana] książka „Jezus więcej niż cieśla”.

A dzieją się [w Chakasji] rzeczy dobre, ciekawe i zachęcające. Czasami jako ludzie mamy fałszywą perspektywę, że bez nas nie będzie działo się to czy tamto, że inni nie dadzą sobie rady, że nie zrobią niczego tak dobrze jak my moglibyśmy to zrobić. Jest to oczywiście fałszywa i jak najbardziej niebiblijna perspektywa. Jak wyraźnie mówi werset z Listu do Koryntian 3;5-7, to Bóg jest Tym, który „dokonuje”. Człowiek może zrobić jedynie „tyle ile mu dał Pan” i jest to naprawdę uwalniająca perspektywa.

Moją radością w ciągu ostatnich dwóch lat, było patrzeć na wyraźny przełom i wzrost w Kościele chakaskim.  […] Może troszeczkę udało się nam wziąć w tym udział, przez zachęcanie wierzących Chakasów do używania własnego języka w Kościele; nie to jest jednak najważniejsze. Wzrost, najczęściej, może nam się kojarzyć z ilością, ale w tym przypadku choć również ilościowy, przede wszystkim dokonujący się przełom dotyczy „jakości”.

Od kilku lat zaczął rodzić się prawdziwy chakaski Kościół! Co mam na myśli? Dotychczas byli wierzący Chakasowie, ale nie było chakaskiego Kościoła. W różnych rosyjskich wspólnotach znajdowali się wierzący Chakasowie; tu jedna rodzina, tam kilka.

W marcu 2008 roku, dowiedziałem się, że planowane jest nabożeństwo wielkanocne, na które zaproszeni są wszyscy wierzący Chakasowie, niezależnie od denominacji jakiej są członkami. Byłem zaskoczony, bo nigdy wcześniej takiej inicjatywy nie było. A jeszcze większą radością było słyszeć, że powstała grupa liderów chakaskich, którzy od 2008 roku zaczęli spotykać się co jakiś czas na wspólną modlitwę o swój naród.

Nabożeństwo było ciekawe. Zjechali się Chakasowie praktycznie ze wszystkich wsi, gdzie znajdują się grupy wierzących; wspólnie modlili się, uwielbiali Boga, używając swojego języka. Większość ubrana była w narodowe stroje, wkładane tylko na specjalną okazję. […] Czytając Pismo, używali   wydanych [w ich języku, przed całym Nowym Testamentem] Czterech Ewangelii. Było to prawdziwe chakaskie święto, święto powstającego dopiero chakaskiego Kościoła. Kilka osób śpiewało pieśni, które sami otrzymali od Boga. Po prostu przyszły do nich słowa i melodia. Śpiewali też pieśni tłumaczone z rosyjskiego, ale te tłumaczenia były wyraźnie inne od chakaskich pieśni. Inny styl i niestety bardzo kiepskie tłumaczenia...

[Później] miałem okazję usłyszeć od kilku liderów chakaskich, że otrzymali od Ducha Świętego przekonanie, że mają modlić się i uwielbiać Boga we własnym języku. Słysząc to przypominały mi się czasy, kiedy jeździliśmy na chakaską grupę domową do Abakanu i uparcie, choć bezskutecznie, zachęcaliśmy ich do używania własnego języka na tej grupie. Duch Święty potrafi w mgnieniu oka zrobić to, nad czym my możemy bezskutecznie trudzić się przez długi czas.

 Nie ma miejsc ani ludzi zapomnianych przez Pana Boga! Niech On sam prowadzi nas do tego, byśmy na różne sposoby (wyjazd misyjny, modlitwa, wsparcie misjonarzy) uczestniczyli (podobnie jak w przypadku Chakasów) w docieraniu Ewangelii w takie pozornie zapomniane miejsca i porzuconych ludzi.

Wkrótce więcej o innych małych narodach syberyjskich...

Podziel się z innymi: